فیزیوتراپی مچ دست

فیزیوتراپی مچ دست

سندرم تونل کارپال عارضه ای است که به علت گیر افتادن و تحت فشار قرار گرفتن عصب مدیان در مچ دست رخ داده و از شایع ترین دلایل درد مچ دست است.

عصب درگیر در این بیماری کار انتقال حس به انگشت شست و قسمتی از کف دست، انگشت اشاره، انگشت میانی و نیمی از انگشت سوم به عهده دارد.

قرار گرفتن مچ دست در حالت نامناسب سبب کاهش فضای عصب مدیان و وارد شدن فشار به این عصب و بروز علائم سندرم تونل کارپال می شود.

فیزیوتراپی مچ دست مناسب ترین و موثرترین درمان در بعهبود این بیماری شایع است.

سندرم تونل کارپال در زنان و در سنین ۳۰ تا ۵۰ سال و در بین کاربران کامپیوتر و سایر افرادی که زیاد با دست و مچ دست خود کار می کنند شیوع بالاتری دارد.

سندرم تونل کارپال، یک بیماری مربوط به شغل است و اغلب در افرادی دیده می شود که مچ دستشان برای مدت طولانی در شرایط نامناسب قرار دارد.

حرکات تکراری مچ دست مهمترین دلیل ایجاد این بیماری است.

کاهش حس نوک انگشتان و کاهش قدرت مچ دست که در اثر این عارضه رخ می دهد سبب اختلال در انجام فعالیت های فرد می شود که با دست انجام می دهد.

کاهش دائمی حس انگشتان دست و آتروفی عضلات دست با پیشرفت این بیماری و عدم درمان به موقع آن دور از انتظار نخواهد بود.

علائم سندرم تونل کارپال

  • درد مچ دست
  • تشدید درد با حرکت دادن مچ دست و انجام فعالیت
  • ضعف و بی حسی مچ دست و انگشتان دست
  • گزگز کردن انگشتان
  • سوزش انگشتان 
  • انتشار درد به بازو و آرنج
  • کاهش قدرت و توانایی دست و مچ دست
  • ضعف و آتروفی عضلات مرتبط

دلایل و عوامل خطر

  • حرکات تکراری مچ دست
  • قرار گرفتن مچ دست در وضعیت نادرست که با وارد شدن فشار بیش از حد به مچ دست همراه است.
  • آسیب قبلی مچ دست
  • وجود کیست یا تومور داخل کانال کارپ
  • وارد شدن ضربه مسقیم به مچ دست
  • سابقه ابتلا به این بیماری در افراد خانواده
  • پرکاری غده هیپوفیز
  • اختلالات غده تیروئید
  • استرس و فشار های شغلی
  • انجام ورزش هایی مانند تنیس و پینگ پنگ که با حرکات مدام مچ دست همراهند.
  • استفاده بیش از حد از مچ دست
  • روماتیسم های مفصلی
  • بارداری
  • نارسایی کلیه

درمان سندرم تونل کارپال

  • استراحت دادن به دست و اجتناب از انجام فعالیت هایی که با وارد آمدن فشار بیش از حد به دست همراهند.
  • تجویز آتل های محافظ با محدود کردن حرکات مچ دست به دست استراحت داده و فرصت ترمیم آن را فراهم می آورد.
  • فیزیوتراپی و تمرینات مخصوص مچ دست
  • داروهای ضد درد مانند آسپرین و ایبوپروفن و در صورت وجود درد شدید تزریق داروهای کورتونی برای تسکین درد بطوزر موقتی تجویز می شوند.
  • جراحی در صورت عدم موفقیت در بهبودی و کنترل علائم و بازیابی قدرت مچ دست با روش های ذکر شده به عنوان آخرین گزینه درمانی انجام می گیرد.

فیزیوتراپی مچ دست

فیزیوتراپی مچ دست می تواند بیشترین کمک را به کاهش علائم و تسریع بهبودی مچ دست کند.

فیزیوتراپی برای درمان این بیماری از مدالیته های درمانی و تکنیک های دستی و تمرینات ورزشی مخصوص مچ دست برای کمک به تقویت عضلات و کاهش مشکلات بیمار استفاده می کند.

 

نویسنده: فیزیوتراپیست محمدرضا جانپور

ارئه دهنده خدمات فیزیوتراپی در منزل و مطب

کارشناس ارشد فیزیوتراپی

۰۹۱۲۲۶۵۵۶۴۸

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *